Don Patterson





Don Patterson (  22 juli  1936, Columbus, Ohio - 10 Februari 1988, Philadelphia, Pennsylvania) was er een uit  een sterke generatie van swingende organisten, die opbloeiden na Jimmy Smith's grote succes op de Hammond.Don's manier van spelen maakte hem voor bijv. organist Sonny Stitt als zijn favoriet. Patterson was van origine een sterk door Erroll Garner beïnvloedde pianist, maar toen hij in 1965 Smith hoorde koos hij voor het orgel en had daar na drie jaar groot succes mee. Net als Stitt, werkte Patterson ook met Gene Ammons, Eddie “Lockjaw” Davis, Kenny Burrell, Wes Montgomery en Eric Kloss met zijn eigen duo's. Vaak met drummer Billy James (hieronder) en andere trio's.



Na op het label Cadet in 1963 zijn debuutalbum gemaakt te hebben maakte hij veel albums voor Prestige van 1964 tot 1970. Vier cd's herrinneren nog aan deze mooie momenten: "Legends of Acid Jazz" een sessie van Patterson met tenor saxofonist Booker Ervin, "Just Friends" heeft een totaal andere sound, door de samenwerking met Ervin en een van de meest bezielde saxofonisten: Houston Person. "Boppin’ & Burnin’ "is een recht door zee-opname met trompettist Howard McGhee, altsaxofonist Charles McPherson, gitarist Pat Martino en Billy Jame, die  tekeer gaat in de  Patterson’s "piano-stijl" manier van orgelspelen in nummers als  "Sandu”  en “Red Top.” De "New York Dues" heruitgaven bestaan vooral uit de twee  LPs: " Funk You" en "Oh, Happy Day!" uit 1968-1969, een samenwerking met trompettist Virgil Jones, de tenoren George Coleman, Houston Person en een set met de alten Sonny Stitt en Charles McPherson.


Don Patterson werkte in zijn laatste jaren met trombonist Al Grey, tot Don in 1988 overleed.

Don Patterson (July 22, 1936, Columbus, Ohio - February 10, 1988, Philadelphia, Pennsylvania) was een American jazz organist.

Hier zijn discografie:



 

Met Eddie "Lockjaw" Davis

 

 

Met Eric Kloss

 

 

Met Sonny Stitt

 



Enfin, een indrukwekkende prestatie van een geweldig artiest!